28-09-15

Apenhoofd slaat bal mis

Af en toe gebeurt het wel dat het Apenhoofd de bal flink misslaat. Zo stelde ik drie jaar geleden dat Lewis Hamilton een ongelooflijke fout had begaan door van McLaren naar Mercedes over te stappen. Want waar hij bij McLaren in zijn carrière eigenlijk altijd een auto had waarmee hij een gooi naar het kampioenschap kon doen, was Mercedes zelfs met Schumacher maar grauwe middenmoot. Dat was niks en dat werd niks.

Ik verwachtte dus dat Luis' overstap hem weinig zou brengen en eigenlijk hoopte ik daar ook op, want ik vond het enorm ondankbaar dat hij het team dat hem in de Formule 1 had gebracht zo de rug toekeerde. Maar geleidelijk aan begon ik zijn move wel te begrijpen. Niet Mercedes was het kansloze team, maar McLaren. Ga maar na: in de periode 1998-2012 had McLaren bijna altijd de beste of een-na-beste auto, maar desondanks werden er maar drie rijderstitels en zelfs maar één constructeurstitel behaald. 2012 toonde aan waarom: operationeel ging er het hele seizoen van alles mis en dus verkwanselde het team keer op keer goede mogelijkheden. Mercedes, toen nog met Ross Brawn, had dat heel wat beter voor elkaar.

Puntentotaal McLaren en Mercedes tussen 2010 en 2015 (de cijfers voor 2015 zijn nog onvolledig).
Toeval of niet, maar waar Mercedes in 2013 na de komst van Luis de opwaartse lijn had te pakken, zakte McLaren ver weg (zie grafiek). Een serie onbegrijpelijke blunders heeft McLaren alleen nog maar verder naar de achterhoede verbannen. Anno 2015 is het team zelfs met twee echte topcoureurs amper in staat om punten te sprokkelen en dat is vooral voor Alonso, die vorig jaar van Ferrari overkwam, een hard gelag. Over een oerstomme zet gesproken... Alleen het armlastige Manor-team doet het nog slechter. Mercedes gaat daarentegen als de brandweer. Sinds het turbotijdperk is het team iedereen te snel af en dat is voor een deel te danken aan het feit dat het team, net als Ferrari, zijn eigen motor bouwt. Dat was voor Luis ook de reden om naar Mercedes over te stappen. Gisteren behaalde hij zijn 41e overwinning en daarmee evenaarde hij Ayrton Senna. 20 van die 41 zeges behaalde hij in de afgelopen drie jaar bij Mercedes en daarmee heeft hij heel duidelijk mijn ongelijk aangetoond. Zijn overstap naar Mercedes was een briljante zet.

Sinds zijn overstap naar Mercedes zit Hamiltons carrière weer in de lift.

27-09-15

Oud Apenhoofd haalt verwoestend uit

De opa-aap, Beekse Bergen (2011).
Gisteren was het Apenhoofd even een oude man. Zelfs een hele oude man. Het was niet iemand als Jiroemon Kimura (1897-2013), maar niemand minder dan schaakwereldkampioen Emanuel Lasker (1868-1941). Wat lichte stukken ruilen en een beetje op remise spelen: zo gaat dat in de Lasker-variant van het geweigerd damegambiet. Het was wat saai, maar als 146-jarige mag je ook wel saai spelen. Nadat alle lichte stukken van het bord waren verdwenen, stond het opa-Apenhoofd erg comfortabel in een toreneindspel. En ondanks het geklapper van zijn kunstgebit liet hij niet meer los, waardoor zijn club BSG (pas opgericht in 1911) het jeugdige team van Het Witte Paard glansrijk versloeg.



Deze partij wordt mede mogelijk gemaakt door Knightvision.

Beter een doodsaaie race...

Luis oppermachtig in Suzuka

Het was een emotioneel weekend voor de Formule 1, dat terugkeerde naar het circuit waar vorig jaar met een afschuwelijke klap een einde kwam aan het leven van Jules Bianchi. Ondanks een hoop clowneske vertoningen viel er ook dit jaar buitengewoon weinig te lachen. Luis won onbedreigd en evenaarde Senna met zijn 41e overwinning.

Het einde van het seizoen nadert en dus beraden de teams en coureurs zich op hun toekomst. Zo staat de toekomst van de teams van Red Bull op het spel omdat ze hebben gebroken met motorpartner Renault. Mercedes had weinig zin om het team van motoren te voorzien en Ferrari had ook zo zijn twijfels. De toekomst van het bijna-failliete team van Lotus is ook nog ongewis. Het team zou door datzelfde Renault worden overgenomen, maar de onderhandelingen duren langer dan voor beide partijen gezond is. De recentelijk toch wat schuldbewust lijkende Bernie Ecclestone was bereid om diep in zijn buidel te tasten om het team overeind te houden. Tot slot waren er nog geruchten over de toekomst van Jenson Button. De sympathieke ex-wereldkampioen ergerde zich al het hele jaar groen en geel aan zijn McLaren en had weinig zin meer om nog veel langer achteraan rond te toeren.

Voor Mercedes was de Japanse Grand Prix een belangrijke: nadat het team vorige week in Singapore gigantisch door het ijs was gezakt, wilde het graag weten of dat iets eenmaligs was, of dat het zijn voorsprong op de rest echt ineens kwijt was. Op het snelle, achtvormige circuit domineerde de grijze bolides weer als vanouds, wat betekende dat ze in Singapore gewoon enorm de mist (of de smog) in waren gegaan met de afstelling. Rosberg pakte verrassend zijn tweede pole van het seizoen voor Luis, terwijl de Ferrari's nog werden verslagen door de Williams': Bottas kwalificeerde zich als derde, voor Fattle, Massa en Räikkönen. Slecht op dreef was Kwjat, die zijn wagen in de kwalificatie door een domme fout volledig afschreef en vanuit de pits kon starten. Max had een zoveelste defect in de kwalificatie, waardoor hij zich slechts onder in de middenmoot kwalificeerde. Tot overmaat van ramp moest hij nog een aantal plekken inleveren omdat hij zijn auto niet tijdig aan de kant had gezet.

Hoe belangrijk het hebben van een goede uitgangspositie is, blijkt al snel in de race, want inhalen blijkt ondanks DRS vrijwel onmogelijk. Bij de start maakt Luis zijn in de kwalificatie opgelopen achterstand meteen ongedaan. Zij aan zij duiken de Mercedes de eerste bocht in. Luis zit aan de binnenkant en drukt Rosberg rücksichtslos van de baan. De Finse Duitser verliest snelheid en ziet ook nog Fattle en Bottas passeren. Meer drama is er verderop, waar Ricciardo een goede start heeft en zijn wagen tussen die van Massa en Räikkönen probeert te persen. Doordat het gat steeds kleiner wordt, klapt de vrolijke Australiër op de verongelijkte Braziliaan. Beide wagens lopen een lekke band op en kruipen terug naar de pits. Ondertussen vliegt Pérez uit de eerste bocht en dus komt hij ook aan het eind van de eerste ronde naar de pits voor nieuwe banden.

In de race gebeurt aanvankelijk weinig. Slechts de McLarens zorgen in de thuisrace van motorleverancier Honda ongewild voor wat actie als ze op het rechte stuk van start/finish door alles en iedereen voorbij worden geblazen. Alonso, die na de kwalificatie nog erg voldaan was, was in de race woedend op zijn "GP2-motor" die hem niet in staat stelde om enig weerwerk te kunnen leveren. De Saubers en Toro Rosso's vlogen de zwarte bolides voorbij alsof ze stilstonden. Opmerkelijk genoeg was Ericsson weer eens de voorste Sauber, maar na een knullige spin in Spoon was hij tot een verblijf in de achterhoede veroordeeld.

Vooraan gebeurde, zoals gewoonlijk, helemaal niks. Luis reed kalmpjes weg bij Fattle, die op zijn beurt wegreed bij Bottas, Rosberg en Räikkönen. Rosberg sloeg zijn slag na de eerste serie pitstops. Hij stopte later dan Bottas en reed na zijn stop gauw het gat dicht, waarna hij zijn bolide er in de chicane brutaal langs gooide. Bij de tweede serie pitstops deed hij het omgekeerde: door een vroege tweede stop ging hij Fattle voorbij, zodat hij toch nog op de tweede plaats uitkwam, ver achter teamgenoot Luis.

In de middenmoot gebeurde het nodige en het onnodige. Zo vond Max zich na een slechte stop terug tot achter Alonso en Kwjat. De Rus had het hele weekend ruzie met zijn wagen en kwam de McLaren maar niet voorbij. Max kon op zijn beurt Kwjat niet voorbij. Het probleem loste zichzelf op toen Kwjat vroeg de pits indook, waarna Max de tweevoudig wereldkampioen uiteindelijk buitenom in de eerste bocht inhaalde. Hij lag toen bijna een halve minuut achter teamgenoot Science, die de hele race vrij baan had en de Loti begon op te jagen. Zijn ondergang was de tweede serie pitstops, toen hij zijn voorvleugel molde bij het binnenrijden van de pits. Door zijn lange stop kwam hij nog achter Max op de baan. Het betekende ook dat hij zich klemreed op Pérez, die nog het beste van zijn race probeerde te maken door zijn stops heel lang uit te stellen. Na zijn laatste stop reed Max het gat naar zijn teammaat gauw dicht, waarna de gedesillusioneerde Science hem er zonder slag of stoot langs liet. Het betekende dat de Toro Rosso's nog net in de punten eindigden, maar dat zal niet voor veel lachende gezichten hebben gezorgd bij het voormalige Minardi-team: met een zesde plaats van Hülkenberg en de zevende en achtste plaats van Grosjean en Pastoor liepen Force India en Lotus weer verder weg bij l'équipe de Franz Tost.

Winnaar van de race was Luis, die bijna nog minder airtime kreeg dan de Manors, die tegen het einde van de race nog werden ingehaald door Massa. Stevens zorgde aan het eind van de race voor wat spektakel door in de befaamde 130R-bocht op hoge snelheid te spinnen, maar hij wist zijn wagen knap uit de muur te houden. Teamgenoot Alexander Rossi, die vorige week het stuurtje van Merhi had overgenomen, kon nog net op tijd uitwijken en besliste het stalduel voor de tweede keer in zijn voordeel. Rosberg werd tweede, voor Fattle, die niet helemaal tevreden was met de strategie. Räikkönen werd uiteindelijk nog vierde, voor Bottas, die bandenproblemen verantwoordelijk hield voor zijn wat magere resultaat. Hülkenberg pakte na zijn mindere optredens van de afgelopen keren een gedegen zesde plaats, voor de Loti en de Toro Rosso's. Alonso harkte wonder boven wonder nog een elfde plaats binnen, voor Pérez. Verliezers van de race waren de Red Bulls, die door alle problemen buiten de punten eindigden. Het team was geen schim van het team dat vorige week nog om de overwinning vocht. Ook Sauber had een hoop stof tot nadenken: de blauw-gele bolides zakten gedurende de race steeds verder weg. Dat de hopeloos trage Nasr vlak voor tijd als enige rijder op moest geven, maakte de zaken er niet beter op voor het Zwitserse team.

In ieder geval versterkte Luis zijn koppositie door zijn 41e zege, waarmee hij zijn idool Senna evenaarde. De derde wereldtitel, waarmee hij Senna eveneens zou evenaren, lijkt slechts een kwestie van tijd. Het vormverlies in Singapore was kennelijk iets eenmaligs, zo bleek in de doodsaaie race in Japan. Maar met de gebeurtenissen van vorig jaar in het achterhoofd: beter een doodsaaie race dan een dodelijke race.

26-09-15

BSG langs HWP dankzij invallers

Het schaakseizoen is weer begonnen! Na een zomerstop van vijf maanden is de eerste ronde van de KNSB-competitie altijd weer even wennen. BSG was dan ook niet meteen op volle oorlogssterkte tegen promovendus Het Witte Paard, dat helemaal vanuit Sas van Gent naar Bussum moest afreizen. Desondanks, of juist dankzij de invallers bleven de punten in het Denksportcentrum.

Door uiteenlopende redenen kon BSG tegen de Zeeuwen niet beschikken over Bobbin, Li en Alexander. Zonder de beste paarden van stal moest er creatief met invallers geschoven worden om met een enigszins representatief team aan te treden. Om de gaten in de opstelling verder te dichten, werd David Smerdon, de Australische Jan Smeets, uit de hoge hoed getoverd. De wedstrijd begon twee weken geleden al, toen Frank BSG op voorsprong had gezet door een keurige overwinning op Tieme Verlinde.

Op de wedstrijddag zelf ging het heel wat moeilijker en al snel had BSG de voorsprong weer verspeeld. Aan het tweede bord speelde Robert, die in zijn buitenlandse avonturen de laatste tijd niet lekker op schot was en daar de nodige fysieke ongemakken had opgelopen, naar eigen zeggen geen enkele fatsoenlijke zet tegen Rossetis, dus verloor hij kansloos. Thomas tartte het lot door wat al te roekeloos pionnen te snacken, waarna Tom Piceu levensgevaarlijke aanvalskansen kreeg. In hevige tijdnood kon dat ook niet goed gaan en dus ging het ook niet goed.

In de tussentijd had invaller Remmelt vrij moeiteloos remise gespeeld tegen herintreder Simon Provoost, die al een tijd niet had geschaakt en wat roestig was. Remmelt biechtte op dat hij in de opening een vrij eenvoudige pionwinst had gemist, maar met het halve punt kon hij uiteindelijk ook prima leven. Ook FM Henk speelde remise, maar daar was hij wat minder gelukkig mee. In een loopgravenduel tegen Adrian Roos stond hij wat beter, maar kwam hij niet verder dan een herhaling van zetten.

Betere zaken deed BSG aan de achterkant van de zaal, waar het Apenhoofd een van zijn betere invalbeurten kende. Tegen Hans Groffen wist hij een beter toreneindspel vrij eenvoudig te winnen. Zodoende gingen de teams tot de tijdcontrole gelijkop.

Rond de tijdcontrole viel het kwartje de kant van BSG op. Vrouwe Fortuna was Ewood erg goed gezind tegen Thibaut Maenhout. Ewood probeerde een nieuw openingssysteem uit en kwam al gauw beroerd te staan. Maenhout was in de tijdnoodfase even niet bij de les en moest dat enorm bezuren: een matdreiging kostte hem zijn dame en de partij.

Aan het hoogste bord liet Smerdon even zijn klasse zien tegen Steven Geirnaert. Al vrij vroeg in de partij won hij een kleine kwaliteit tegen een paar pionnen. Later had hij twee stukken meer tegen een kluit pionnen. Met handig spel wist hij de witte pionnenmuur af te breken, waarna hij het beruchte eindspel van koning, loper en paard tegen koning vrijwel a tempo tot winst voerde.

Ton bracht de matchpunten binnen door Johan Goormachtigh na een lang eindspel te verslaan. Langzaam maar zeker wist hij progressie te maken, waarna de ongelukkige zwartspeler in een verloren stelling door zijn vlag ging. Dat Large uiteindelijk een moeilijke partij verloor van Helmut Cardon mocht de pret niet drukken. De 6-4-overwinning was helemaal in lijn met vorig seizoen. Met een beetje geluk kan BSG zich dit seizoen opnieuw plaatsen voor de Europa Cup. Aan de invallers zal het niet liggen.

Minder verging het BSG 2, dat net als vorig jaar in de eerste ronde duur puntverlies opliep. Ditmaal hield Almere 2 l'équipe de Rein Brouwer op 4-4. Geen best resultaat tegen een tegenstander die vorig jaar nog gewoon met 6-2 werd verslagen. Namens BSG 2 kwamen Frans Borm, Timon Brouwer en Sjoerd Drent op het scorebord voor, terwijl Ruben Hilhorst, Coen van der Heijden en Bert Kieboom het punt aan hun tegenstanders moesten laten.

BSG (2322) - Het Witte Paard SvG (2301) 6-4
1. D Smerdon g (2516) - S Geirnaert m (2468) 1-0
2. R Ris m (2447) - K Leenhouts m (2424) 0-1
3. La Ootes m  (2394) - H Cardon m (2389) 0-1
4. E de Groote (2321) - T Maenhout f (2345) 1-0
5. T Willemze m (2418) - T Piceu f (2319) 0-1
6. T van der Heijden (2304) - J Goormachtigh f (2161) 1-0
7. H van der Poel f  (2201) - A Roos (2246) ½-½
8. R Otten (2064) - S Provoost (2227) ½-½
9. J de Groote (2207) - H Groffen (2191) 1-0
10. F Erwich f (2351) - T Verlinde (2244) 1-0

De volgende wedstrijd is over twee weken. BSG 1 gaat dan op bezoek bij SISSA, BSG 2 bij Leiderdorp.

20-09-15

Fattle slaat terug in Singapore

41 overwinningen in 161 races: dat waren de statistieken van Ayrton Senna's carrière. In Singapore kon Luis zijn idool precies evenaren als hij zou winnen. Het was te mooi om waar te zijn. Mercedes was het hele weekend nergens en dus pakte Fattle zijn 42e overwinning.

Speelde Mercedes verstoppertje, of konden ze er echt geen hout van? Na Luis' dominante zege in Italië twijfelde niemand eraan dat de geblondeerde Brit op het trage stratencircuit van Singapore weer huis ging houden, maar al vanaf de eerste trainingen stellen de grijze bolides hevig teleur. Wat ze ook probeerden met de afstelling: de Mercedes hadden totaal geen grip en daar veranderde ook niks aan. Had het te maken met die klucht met de bandenspanning in Monza? Had Mercedes zijn dominantie van de afgelopen jaren puur te danken gehad aan te lage bandenspanningen? Of was het een vergelding van meneer Ecclestone omdat Mercedes grote concurrent Red Bull geen motoren wilde leveren nadat de frisdrankfabrikant Renault de wacht aan had gezet? Niemand die begreep hoe een team dat tot dusver de kwalificaties had gedomineerd (23 poles op rij) ineens zo door het ijs kon zakken.

Mercedes voelde zich niet op zijn plek in Singapore. Afbeelding: Sky sports.
Fattle zag zijn kans schoon. Met een werkelijk waar snaarstrak afgestelde Ferrari eiste hij de poleposition op, voor de Red Bulls van Ricciardo en Kwjat, die de tweede Ferrari van Räikkönen hadden gesandwicht. Mercedes had de afstellingsproblemen nog steeds niet opgelost. De grijze bolides lagen als dweilen op de weg en kwamen niet verder dan de derde startrij, op anderhalve seconde van Fattles poletijd. Na afloop konden de kampioenen ook amper een woord uitbrengen, onthutst over hun zwakke optreden en verward door het gemak waarmee de concurrentie gehakt van ze had gemaakt.

In de race lagen de krachtsverhoudingen niet anders. Vooraan behield iedereen zijn positie. Dat lukte Max niet. Hij kwam niet van zijn plaats en begon pas aan de race nadat het hele veld zijn eerste ronde had voltooid. Dat was erg zuur nadat hij zich netjes als achtste had gekwalificeerd.

In de openingsfase van de race gebeurt er weinig. Fattle rijdt als een bezetene weg bij Ricciardo en al gauw valt het veld uiteen. Inhalen blijkt nog steeds erg lastig op het krappe circuit. Pas bij de eerste bandenwissels komt er wat leven in de brouwerij. Grosjean is in de middenmoot de eerste coureur die nieuwe banden haalt. Zijn voorbeeld wordt gevolgd door zo'n beetje iedereen die bij hem in de buurt reed en dat pakt slecht uit voor Science, die een opvallend sterke Alonso probeert in te halen. Dat plannetje flopt, want hoewel Alonso's stop traag is, moet Science wachten op Ericsson en Pastoor die ook hun monteurs opzoeken. Het gevolg is dat Grosjean Alonso en Science voorbij is.

In de subtop probeert Hülkenberg Massa via een vroege stop in te halen. Het plannetje lijkt te werken, want als Massa een ronde later stopt, rijden ze zij aan zij door de eerste bocht. Hülkenberg doet alsof Massa er niet is, wordt over Massa's rechter voorwiel gelanceerd en ligt er meteen uit. Het betekent ook dat de safetycar uitrukt en dat is goed nieuws voor Max, die zijn ronde achterstand mag goedmaken.

Na de hervatting gaat het mis bij Luis, die via de pitstops de vierde plek van Kwjat had veroverd. Zijn bolide verliest vermogen en nadat het halve veld hem voorbij was gereden, leverde de wereldkampioen zijn kreupele bolide bij zijn team af.

De race kabbelt rustig voort in het middenveld, waar Max door enkele inhaalacties en de pitstops van anderen weer naar de achtste plaats is opgerukt. Hij heeft wel eerst de trage Grosjean en later de veel snellere Pérez achter zich aan, maar hij geeft gen krimp. Helaas voor hem wordt de race net na zijn bandenwissel ontsierd door een of andere enorme mafkees die op de baan loopt. Anders dan de ontstemde Mercedes-medewerker of de geschifte priester was het volkomen onduidelijk wie de verstekeling was en welk statement hij wilde maken. Het betekende wel dat opnieuw de safetycar op de baan kwam en dat de koplopers voor de tweede keer nieuwe banden gingen halen.

Als de baan weer wordt vrijgegeven, verliest Button vrijwel meteen zijn zevende plaats aan de Loti. Tot overmaat van ramp rijdt hij daarna ook zijn voorvleugel stuk op de onregelmatig rijdende Pastoor, waardoor hij ver terugvalt. Uiteindelijk moest de Brit, net als teamgenoot Alonso, voortijdig de wapens strekken en daarmee kwam een teleurstellend einde aan een race waarin de McLarens nog een kansje op punten hadden gemaakt.

De Toro Rosso's zijn in de slotfase ook op oorlogspad. Science kwam na de eerste safetycarfase niet op gang en was daardoor ook tot een verblijf in de achterhoede veroordeeld. Door de pitstops zat hij uiteindelijk nog achter Max, die zich langs de Loti knokte, waarna Science hem braaf volgde. Uiteindelijk bleek de solide rondrijdende Pérez een te groot obstakel.

Vooraan controleerde Fattle het gat naar Ricciardo, zodat hij na ruim twee uur sturen een vrij eenvoudige en verdiende overwinning boekte. Op grote achterstand kwam Räikkönen als derde aan de finish. Rosberg kwam niet verder dan de vierde plaats, voor Bottas en Kwjat. Pérez eindigde nog net voor Max en Science, terwijl Nasr in de slotfase het laatste puntje veroverde.

Fattle had in Singapore een straatlengte voorsprong op de rest. Afbeelding: NRC.
Door Fattles dominante overwinning is de titelstrijd er een stuk spannender op geworden. Rosberg, die wel het genoegen smaakte om wat punten goed te maken op Luis, voelt de hete adem van Fattle in zijn nek. Was Singapore een incident, of staat Luis' derde titel ineens op losse schroeven? Volgende week in Japan weten we waarschijnlijk meer.

15-09-15

Interne competitie bij BSG

Het competitieseizoen is weer begonnen! Over anderhalve week gaat de KNSB-competitie weer van start. Ditmaal geen verre uitwedstrijd, maar een thuiswedstrijd in het vertrouwde Denksportcentrum, waar ik sinds een tijd weer geregeld op maandag te vinden ben. In mijn jeugd waren de clubavonden een vast ritueel geworden, maar dat was een tijd waarin het verenigingsleven in mijn vrienden-/ kennissenkring op een wat hoger pitje stond dan nu. Ergens rond 2008 is het vuur bij mij langzaam gedoofd en door de verhuizingen naar Amstelveen en later Hilversum kwam het er helemaal niet meer van: slechts toen ik weer even bij m'n ouders woonde heb ik wat potjes gespeeld. Nu ik in Naarden woon, heb ik er een gewoonte van gemaakt om toch te komen. Zo won ik de zomercompetitie met weinig overtuigend spel en dit seizoen wil ik weer een volwaardig seizoen in de interne competitie spelen, zodat ik hopelijk een gooi naar het clubkampioenschap kan doen, maar het belangrijkste is dat het me scherp houdt.

Hoezeer dat nodig is, bleek wel toen ik mijn notatieboekje uit een stoffige bureaulade opdiepte. Het boekje bevatte alle partijen die ik de laatste jaren in de interne gespeeld had, inclusief enkele toernooien, en de oudste partij was alweer van zeven en een half jaar geleden... Maar nu is het boekje dan eindelijk vol en kan ik aan een nieuwe beginnen. Hopelijk vul ik dit ding wat sneller!

Dat zal overigens niet volgende week gebeuren, want dan is de Algemene Ledenvergadering waarin nog een hoop harde noten gekraakt zullen worden. Tijd dus voor een overzichtje van een paar partijen die ik de afgelopen weken speelde. Kijk en huiver!





Met dank aan Knightvision!

06-09-15

Het licht gaat uit voor Oranje

Blind verliest ook van Turkije

Slap, sloom en niet doortastend: met die woorden was het spel van Nederland tegen Turkije goed te omschrijven. Opnieuw blonk de Nederlandse voorhoede uit in het verkwanselen van mogelijkheden. Blinde schoten richting het doel, eindeloos overspelen op de helft van de tegenstander totdat je de bal kwijt bent: zelfs met spelers als Schneijder, Van Persie en Depay/Memphis bleef Nederland voor de tweede keer op rij doelpuntloos. En dus beslisten de drie goedkoop weggegeven doelpunten de wedstrijd.

Het Nederlands Elftal zit in een lange, donkere tunnel waarvan het eind niet in zicht is. Ergens in 2011 is het kleurrijke elftal die tunnel ingereden. Destijds was dat nog niet zo zichtbaar: iedereen was nog aan het nagenieten van de tweede plek op het WK in Zuid-Afrika, maar inmiddels was het duidelijk geworden dat Nederland flink moest aanpoten om dat niveau vast te houden. Zo verloor Nederland eind 2011 een oefenwedstrijd van Duitsland kansloos met 3-0. Het was de voorbode van een dramatisch gespeeld EK, waarin Nederland na drie nederlagen in de poulefase naar huis kon.

De afgang op het EK kostte Van Marwijk zijn baan. Hem werd het sterk aangerekend dat hij de sfeer in de spelersgroep zo liet verslechteren. Onder de warmere Van Gaal was daar geen sprake van en kende Nederland een opleving: moeiteloos fietste Nederland door een zware kwalificatiepoule heen en kwalificeerde zich glansrijk voor het WK. Ook op het WK gooide Oranje hoge ogen: wereldkampioen Spanje werd met maar liefst 5-1 van de mat geveegd, waarna Australië en Chili con carne aan de beurt waren. Uiteindelijk was alleen Argentinië te sterk na strafschoppen en legde het team beslag op een keurige derde plaats.

Het spel was echter niet best het afgelopen WK. Met een zeer verdedigend ingesteld team parasiteerde Oranje alleen op het talent van Robben. Die één of twee bevliegingen van hem moesten genoeg zijn om de wedstrijden te winnen. Vaak ging die tactiek geweldig op, maar ergens was het ook wel meer geluk dan wijsheid: zowel tegen Spanje als Australië en Mexico kwam Nederland op achterstand en dan heb je niet zo veel meer aan alleen tegenhouden. Toch toonde Nederland in die wedstrijden veerkracht. Toen wel.

Toen Hiddink het stokje van Van Gaal overnam, bleef het slechte spel behouden, terwijl de spelers ook plotsklaps hun zelfvertrouwen waren verloren. Ineens konden ze de simpelste dingen niet meer en dus werd de kwalificatiereeks voor het EK een ware beproeving. Constant werden doelpunten weggegeven en dus liep Nederland, net als op het WK, achter de feiten aan. Alleen herstelt Nederland steeds slechter van die tegenslagen. De veerkracht ontbreekt en dus laat Oranje zich steeds gelatener afslachten. Het licht gaat uit voor Oranje.

Saaie race, spannende finish

Het is een bekend gegeven in de Formule 1: het team maakt een fout en de rijder betaalt het gelag. In Monza was het wel heel erg: na talloze straffen vanwege gewisselde motoronderdelen hing uiteindelijk zelfs Luis' dominante zege aan een zijden draadje vanwege een blunder van het team.

Het seizoen is alweer over de helft en met de snelste race in het vooruitzicht, besloten de teams die van de Honda- en Renault-motoren gebruikmaakten dat het een prima moment was om voor de kwalificatie wat nieuwe motoronderdelen in te zetten. Het gevolg was dat zes coureurs startplaatsen in mochten leveren. Waar Button er met een straf van vijf startplaatsen er nog gemakkelijk vanaf kwam (hij won door de straffen van anderen zelfs een plaatsje), werd Ricciardo zelfs 50 (!) plekken teruggezet. De grap was dat de Australische lachebek daarmee nog niet eens laatste was. Die 'eer' was voor Max weggelegd. Zijn team bleef maar motoren wisselen, verbrak daarbij heel amateuristisch nog een verzegeling van een gebruikte motor, waardoor Max nog verder bestraft werd. Om de klucht compleet te maken stuurde het team hem op het laatste moment van de kwalificatie de baan op met een wagen die niet goed in elkaar was gezet. Het gevolg liet zich raden...

Max' Toro Rosso nadat de motorkap het ruime sop had gekozen. Afbeelding: GP Update.
Het betekende dat Max, die geen tijd neer kon zetten, niet alleen als laatste startte, maar ook nog in de race een drivethroughpenalty kon inlossen.

Vooraan ging ook niet alles naar wens bij Mercedes. De klassementsleiders hadden de motor nog eens flink verbeterd aan de vooravond van de Italiaanse Grand Prix. Helaas voor Rosberg had hij problemen met zijn nieuwe krachtbron, waardoor hij moest terugvallen op een oude motor zonder de nieuwe specificaties. Het betekende dat Luis helemaal geen tegenstand meer had op weg naar de pole. Rosberg moest zelfs nog de Ferrari's voorlaten en startte slechts als vierde. Räikkönen troefde Fattle verrassend genoeg af met een perfecte ronde. Konden de rode bolides in de race een bedreiging voor Mercedes vormen?

Als de lichten doven komt Luis goed weg, in tegenstelling tot Räikkönen, die aan de grond genageld lijkt te zijn. Pas na enkele seconden die uren lijken te duren komt het rode gevaar van zijn plaats. Als de Fin eindelijk op snelheid is, is hij al naar de laatste plaats teruggevallen. Kwalificeert-ie zich een keer goed...

Het betekent dat de angel uit de race is gehaald, want Luis hoeft na de start niet meer in zijn spiegels te kijken. Hij loopt geleidelijk weg bij Fattle, die op zijn beurt bij de Williams' wegloopt. Rosberg, die nog om de stationaire Räikkönen heen moest slalommen, was naar de zesde plek teruggevallen. Hij krijgt Pérez wel al gauw te pakken, maar de Williams' krijgt hij niet zomaar te pakken. Vanwege hoog oplopende remtemperaturen moet hij Bottas laten gaan.

Op dat moment liggen de Loti er al uit. Net als in Australië en Engeland komen de zwarte bolides geen ronde ver nadat ze bij de start in het gedrang kwamen. Grosjean werd aangetikt en Pastoor viel stil nadat hij over de hobbels in de uitloopstrook van de eerste chicane stuiterde, waarna de vloer van zijn auto gebroken bleek te zijn. Lotus kennende zal Pastoor wel weer de schuld krijgen van deze uitvalbeurt, maar je kan niet altijd naar je coureur wijzen. De auto is gewoon te fragiel. Nasr dook eveneens de pits in om een lekke band te laten vervangen, terwijl Max zijn drivethroughpenalty uitzat.

In de middenmoot probeert Räikkönen zich weer op te werken, maar zijn progressie is verrassend traag, dus vormt hij geen bedreiging meer voor de kopgroep, die zich geleidelijk van de rest van het veld distantieert. Rosberg grijpt de bandenwissel aan om langs de Williams' te komen. Na de pitstop heeft hij eindelijk vrij baan en dus kan hij op jacht naar Fattle, die Luis compleet uit het oog is verloren. Het enige waar de viervoudig wereldkampioen op kan hopen is dat hij zijn banden langer in leven kan houden, maar opmerkelijk genoeg gaan zijn banden er als eerste aan, dus moet hij als eerste naar de pits. Luis volgt een ronde later en behoudt de leiding.

Achter hen is Räikkönen naar de derde plek opgerukt, maar na zijn pitstop rijdt hij weer in de middenmoot. Hij veegt Ericsson en Hülkenberg nog op, waarna hij in de slotfase ook Pérez nog te pakken krijgt. Achter hem krijgt de steen en been klagende Hülkenberg nog gezelschap van Ericsson en Ricciardo.

Aan kop heeft Luis een voorsprong van ruim twintig seconden op Fattle opgebouwd. Rosberg heeft het gat naar de Ferrari al bijna gedicht en achter hem heeft Bottas hetzelfde gedaan bij teamgenoot Massa. In de achterhoede is eenzelfde gevecht aan de gang tussen de McLaren-coureurs. Spannend!
"Luis, we need to pull a gap. Don't ask questions."
Paniekvoetbal bij Mercedes aan het eind van de race.
De spanning wordt nog opgevoerd als het team van Mercedes Luis instrueert om nog even aan te zetten in de slotfase. Was zijn voorsprong nog niet groot genoeg? Of was Mercedes bang dat ze nog een beschadigde band moesten wisselen? Luis begrijpt er geen sikkepit van, maar hij doet braaf wat hem gevraagd wordt. Zonder problemen rijdt de Mercedes met startnummer 44 op het zwart-wit geblokt af.

Dat doet Rosberg niet. De kersverse vader blaast twee ronden voor het einde zijn zwaar op de proef gestelde motor op, waardoor hij zijn laatste restje hoop op de titel ziet verdwijnen. Het betekent dat de Williams' om het podium vechten. Als Luis voor de 53e keer met een noodgang over start/finish raast, zijn de witte bolides nog hevig met elkaar in gevecht. Uiteindelijk redt Massa het net, dus wordt hij achter Luis en Fattle derde. Räikkönen moest genoegen nemen met een vijfde plaats, voor de Force India's van Pérez en Hülkenberg. Ricciardo pakte Ericsson in de laatste ronde nog de achtste plaats af, terwijl Kwjat het laatste punt pakte. Science en Max eindigden buiten de punten, voor Nasr, Button en de Manors (Alonso moest ook enkele ronden voor het einde de strijd staken).

Het ziet er niet uit: Luis' nieuwe coupe. Afbeelding NDTV Sports.
Terwijl de tifosi door het dolle heen waren vanwege het podium (een Ferrari-coureur, een ex-Ferrari-coureur en de populaire Luis), verzamelden zich donkere wolken boven het team van Mercedes. Het bleek dat Luis (en Rosberg ook, zo zou later blijken) van start waren gegaan met een te lage bandendruk. Na het fiasco van België van twee weken geleden, waar Fattle op hoge snelheid een klapband kreeg en woedend uithaalde naar Pirelli, had de geplaagde bandenfabrikant de speelruimte van de teams wat betreft bandenafstellingen aan banden gelegd. Toen duidelijk werd dat Mercedes de regels had overtreden, raakte de paddock in rep en roer. Zou Luis worden gediskwalificeerd? Of zou hij een tijdstraf krijgen? Het was duidelijk: het team had geblunderd en de rijder moest er misschien de prijs voor betalen. Maar welke prijs?

Diskwalificatie zou leuk zijn voor het Italiaanse publiek en de stand in het kampioenschap, maar een tijdstraf van 25 seconden zou Luis een overwinningsmarge geven van 42 duizendsten van een seconde. Dan kun je achteraf toch nog mooi beweren dat het een van de spannendste finishes ooit was...

Update (18:12): de stewards hebben het team van Mercedes niet bestraft omdat de meetprocedure niet klopte (de banden waren relatief koud toen de temperatuur werd gemeten.)

04-09-15

Zonder geluk vaart niemand wel

Het is 20 maart 2005. Na een imposant eerbetoon aan de eerder die maand overleden ex-bondscoach Rinus Michels gaat de wedstrijd Ajax - PSV van start. Het was het duel tussen de regerend landskampioen en de toekomstig landskampioen, want dat PSV, onder leiding van Guus Hiddink, kampioen zou worden, dat leed geen twijfel meer. Alleen AZ kon in de eerste seizoenshelft nog in het spoor blijven, maar de Alkmaarders verloren in de tweede seizoenshelft al gauw terrein. Nee, Ajax dan. De uitschakeling in de UEFA Cup had tot het ontslag van trainer Ronald Koeman geleid en dus werd Danny Blind in allerijl tot hoofdtrainer gepromoveerd. De Zeeuwde krullenbol moest echter toezien hoe zijn ploeg met maar liefst 0-4 van de mat werd gespeeld door de geoliede vechtmachine uit Eindhoven.

Afscheid van Rinus Michels (1928-2005) in de ArenA. Afbeelding: Fortuna.
3 september 2015. We zijn ruim tien jaar verder. Na wat omzwervingen zit Blind weer op de bank in de Arena, ditmaal als bondscoach van het Nederlands Elftal. Van zijn eens zo trotse haar is bijna niks meer over, waarschijnlijk uitgevallen als gevolg van de stress die een baan als voetbaltrainer met zich meebrengt. De druk is enorm. Een jaar eerder was alles nog hosanna bij het Nederlands Elftal, maar nadat Guus Hiddink er binnen de kortste keren een soepzooitje van had gemaakt, staat de deelname voor het aankomende EK voor Nederland op de tocht. En dat terwijl Nederland zich jarenlang moeiteloos door de voorrondes had heen geworsteld. Maar nu gaat alles anders. Moeizamer. Stroever. Niks klopt meer. De automatismen van het afgelopen WK waren weggesleten en de chemie was weggespoeld en dus werd elke wedstrijd een enorme beproeving. Zelfs een voormalige voetbaldwerg als IJsland boezemde angst in. Nou was dat niet helemaal onterecht, want IJsland had thuis met 2-0 van Nederland gewonnen en stond bovenaan in de groep. Maar in eigen huis moest Nederland dat foutje toch wel kunnen rechtzetten?

In ieder geval gaat de wedstrijd aanvankelijk nog leuk op en neer. Nederland heeft het wat betere van het spel, IJsland heeft de gevaarlijkere kansen. Halverwege de eerste helft komt Oranje los en rijgt het de mogelijkheden aaneen. Een vrije trap van Robben gaat naast omdat uitgerekend Huntelaar in de weg staat. Even later krijgt de Achterhoeker een uitgelezen mogelijkheid om te scoren, maar hij krijgt zijn teen niet tegen de rare zwabberbal. Die gemiste kans doet zich vooral goed voelen als Robben en Martins Indi naar de kant gaan en alleen Narsingh voor hen in de plaats komt. Robben blesseerde zich, BMI blameerde zich door in een potje worstelen naar Sigthorsson uit te halen, waardoor hij meteen van het veld werd gestuurd. Het was een beetje een droevig staaltje toneel, maar regels zijn regels. Van een international mag je toch intelligenter gedrag verwachten. Na de rode kaart werd Huntelaar uit zijn lijden verlost en kwam Bruma erin om de verdediging te versterken. Het was een wissel die veel verbazing oogstte en na afloop van de wedstrijd zaagde de bloedirritante Jack van Gelder (die de wissel vergeleek met die van Robben op het EK tegen Tsjechië in 2004) Blind er ook over door.

Marins Indi kreeg voor de tweede keer in een jaar direct rood. Afbeelding: VI.
In de tweede helft veranderde er weinig aan het spelbeeld. IJsland speelde opportunistischer, terwijl Nederland meer liep te priegelen. Het resultaat was dat Nederland een heleboel keer van afstand het doel onder vuur mocht nemen, terwijl IJsland een keer voorlangs en een keer op de paal schoot. Het verschil tussen het weinig gelukkige Nederland en IJsland zat hem vooral in details. Waar IJsland een gevaarlijke aanval van Nederland op vakkundige wijze in de kiem smoorde met een tackle buiten het strafschopgebied op de speler en de bal, deed Nederland in de persoon van Crackery van der Wheel dat niet. De verdediger legde een speler van IJsland op zijn bek in het strafschopgebied, maar hij raakte de bal net niet. Het leverde IJsland een slecht ingeschoten strafschop op. Cillessen dook voor de verandering de goede hoek in, maar zonder al te veel overtuiging, zodat de bal via zijn hand alsnog het doel in ging.

Na de 0-1 geloofde IJsland het wel en in het restant van de tweede helft lieten ze weinig meer zien. Ondanks de numerieke minderheid mocht Nederland het IJslandse doel vaak onder vuur nemen. Een gebrek aan vernuft en creativiteit zorgde ervoor dat de meeste doelpogingen weinig opleverden. De meeste schoten waren simpele prooien voor keeper Halldórsson. Veel verder dan wat krachteloze schoten van afstand kwam Nederland niet; het leek wel alsof iedereen met zijn soepbeen schoot. En dus stond het scorebord na 90 minuten nog steeds op 0-1 en tikte de klok steeds meer in het nadeel van Oranje, dit tot grote woede van Wesley Schneijder, die in de blessuretijd nog een IJslander ondersteboven liep (hij nam het woord "blessuretijd" wel erg letterlijk) en daarvoor ook maar zo van het veld gestuurd had kunnen worden. Het maakte niet meer uit. Het bleef 0-1 en dus begon het bondscoachschap van Blind net als dat van zijn voorgangers.

Waar Guus Hiddink in zijn laatste wedstrijd als bondscoach over geluk niet te klagen had, ging in Blinds eerste wedstrijd (opnieuw) bijna alles mis wat mis kon gaan. En zonder geluk vaart niemand wel. Het goede nieuws kwam toch weer van Letland, dat de Turken in de blessuretijd twee punten afnam, waardoor Nederland op de derde plaats in de poule blijft staan. Aanstaande zondag moet Nederland in Turkije die o zo belangrijke derde plaats gaan verdedigen. Als dat maar goed gaat.